Τα τεσσαράκοντα αργύρια

Τρομάξαμε πριν λίγους μήνες, όταν μάθαμε ότι μελετάται από το Δασικό Συνεταιρισμό Ατταλης η εκμίσθωση 512 στρεμμάτων του ευρισκόμενου βορείως των Ψαχνών - προς την τοποθεσία Ισώματα - παρθένου ελατοδάσους της Βιργινής στη Λάρκο Α.Ε. για εδαφοχρησία 30 χρόνων.

Μπροστά σε αυτό το ενδεχόμενο αντέδρασαν έντονα οι Σύλλογοι «Ταναΐς» και «Απόγκρεμος», καταγγέλλοντας την επικείμενη προδοσία και επισημαίνοντας τις τεράστιες και ανεπανόρθωτες καταστροφές που θα προκληθούν από την παραχώρηση του πανέμορφου αυτού δάσους στην αδηφάγο Λάρκο.

Τα «τριάκοντα αργύρια», που στην προκειμένη περίπτωση προσέφερε η Λάρκο, ήταν 800 ευρώ για κάθε στρέμμα δάσους. Όμως, ο Πρόεδρος του Συνεταιρισμού πρότεινε να αυξηθεί το ποσό σε... 1000 ευρώ, που κατ' αναλογία μας κάνουν τριανταεπτά και μισό αργύρια. Κατόπιν τούτου, συνήλθαν τα μέλη του Συνεταιρισμού στις 22/4/2007 και αποφάσισαν να μη δεχθούν την πρόταση του Προέδρου τους.

Είναι αξιέπαινη η άρνηση των μελών του Συνεταιρισμού, αρκεί μόνο να μην αποδειχθεί προσωρινή και περιστασιακή. Γιατί δεν θα θέλαμε να πιστέψουμε, καθώς ακούγεται και δεν είναι καθόλου κρυφό, ότι το κριτήριο ήταν απλώς το μέγεθος του μισθώματος, πράγμα που απλούστατα σημαίνει ότι το πεδίο παραμένει ανοιχτό για περαιτέρω παζάρια.

Αναρωτιέται κανείς πόσα χρήματα θα θεωρούνταν αρκετά, για να παραδοθεί η Βιργινή στη Λάρκο. Είναι θλιβερό να μιλάμε και πάλι για αργύρια και... κρίμα τους επαίνους! Ας ευχηθούμε το ελάχιστο, να μη βρεθεί ούτε ένας που να θεωρήσει αξιοπρεπές ποσόν προδοσίας το οποιοδήποτε ποσόν αργυρίων, νομίζοντας πως τάχα θα υπάρχει διαφορά αν τα τριάκοντα αργύρια γίνουν τεσσαράκοντα ή και παραπάνω...

Δημήτρης Μπαρσάκης